Afstandssensoren: afstanden meten tot 10 meter

Het voordeel van geluid is dat het heel goed weerkaatst waardoor je het kunt sturen en dus om een hoek kunt kijken. Die eigenschap heeft ook een nadeel, want als de golf niet loodrecht op een oppervlak valt, maar bijvoorbeeld onder een hoek op een schuin en glad oppervlak, dan meet je helemaal niets terug.

Hetzelfde time-of-flight-principe kun je ook toepassen op licht. Dan schiet je met een laser een puls uit en kijkt naar de reflectie. Vanzelfsprekend gaat dat een stuk sneller. Het nadeel is wel dan zo’n lasersensor iets duurder is en bovendien minder goed bestand is tegen stof. Bijvoorbeeld in een zaagmachine kun je met een luchtstroompje de sensor wel schoonhouden, maar het is dan vaak handiger om een ultrasoonsensor in te zetten. Die heeft geen last van vervuiling en is net zo nauwkeurig.

Ultrasoon- en lasersensoren zijn dus aan elkaar verwant. Het zijn allebei eenpuntsmetingen, en meten alleen in de line of sight. Een lasersensor is kleiner en compacter. Een ultrasoonsensor is niet gevoelig voor vervuiling, maar wel voor wind omdat de geluidsgolf kan verwaaien. De hoek van inval en uitval komt bij geluid ook iets nauwer dan bij licht.

Korte en lange afstanden meten

Beide technieken werken voor korte afstanden, maar ook voor langere. Met ultrasoon zul je geen kilometers halen; daarvoor is een te grote schokgolf nodig. Maar een meter of twintig is prima haalbaar. Voor een lasersensor ligt de grens honderden kilometers maar als je met die technologie een liniaal nauwkeurig wilt uitlezen, zit je met een meter echt aan de limiet. Voor afstanden van langer dan een meter zijn er speciale lange-afstandssensoren.